ارادت قلبی

ادراک

3339ta — Wed, 12 Dec 2007 09:28:18 GMT

اگر بخوای با کسی از ادراک بگی؟چی میگی؟
ادراک را می توان از نظر رفتار و تجربه و از نظر مکانیزم هائی که در آن بکار می روند مورد مطالعه قرار داد و بهر حال از هر نظر که مورد مطالعه واقع شود،ادراک امر پیچیده ایست.

فرد گیرنده در ادراک سهم مهمی بر عهده دارد اما عوامل دیگر نیز در آن موثرند.

کمکی که من می تونم بکنم اینه که بگم ادراک یه پردازش ذهن است از آنچه به وسیله اندام های حسی دریافت شده و آنچه از قبل در ذهن به عنوان تجربه ذخیره شده.(منظور از ذهن ناخود آگاه فرد است).

اندام های حسی کدام ها هستند؟

خب معلومه:

گوش، چشم، بینی، زبان و پوست

تو در فضا قرار گرفته ای صدایی به گوش ات می رسه.چشمت هم منظره ای را می بینه بویی هم به مشامت می رسد لحظه به لحظه ادراکاتت شکل گرفته و قوت میگیره و تکمیل میشه تضعیف و تقویت میشه تا اینکه نهایتا در تو یه درک خاص رخ میده.وقتی همه اطلاعات را جمع آوری کردی اونوقت روی هم دیگر می ریزی این اطلاعاتت را و ÷ردازشی جدید و منحصر به فرد(خاص خودت) میکنی و نتیجه ایی میگیری از صغری و کبری کردن های خودت.هرچقدر هوشت با دیگران فرق بکنه.هر چقدر تجارب قبلیت بیشتر از دیگران باشه.هرچه میزان سرک کشیدنت تو سوراخ سنبه ها بیشتر از دیگران بوده باشه در پردازشت متفاوت مهره ها را می چینی و به میزان بیشتری از اشکال محتمل دست می یابی.

تو نیاز هایی داری

این نیاز ها شامل نیاز های روانی و جسمانیست.

گرسنگی نیاز جسمانی .مهر طلبی نیازی روانی(نیاز به محبت).نمی تونم بگم کدام بیشتر موثر است بر تو ولیکن میخوام بگم ادراکاتت تاثیر می پذیره از نیاز هات.نمی تونی بگی نه من مبرای از نیاز هام میتونم ادراک داشته باشم.

(نیاز های انسان اعم از جسمانی و روانی(بیست وشش نیاز روانی داریم)ادراک را تحت تاثیر خود قرار میده.)

ببین نیاز به آب داری (تشنه ایی) به دنبال آب میگردی چشات یه سراب می بینه بر سرعت قدمهات می افزایی ادراک می کنی آبه ولی وقتی طی طریق می کنی می رسی به اونجا پی می بری یه خیال بوده آب در کار نیست(به این میگن خطای باصره)به علت شدت تمایل به آب(تشنگی)که در هاجر مادر اسماعیل دیده شده است و او را واداشته هفت بار بین کوه صفا و مروه بدوه.در ادراک خود تجدید نظر می کنی.

تاثیر شخصیت های مختل بر ادراکات افراد

شخصیت های خودشیفته نگاه های دیگران را حمل بر تحسین از خود می کنند و افراد بدبین ،نگاه های دیگران را حمل بر نقشه کشیدن(توهم توطئه).

نیاز به امنیت یک نیاز روانی است.

چگونه شخصیت معیوب ادراکات را تحت تاثیر قرار میده.؟

نیاز ها اعم از روانی)مثل نیاز به پیشرفت(و جسمانی)نیاز به خواب(ادراکات انسان را دستکاری می کنند. آدم گرسنه که نمی تونه متوجه بشه یه غذا بی مزه است او برای رفع گرسنگی غذا میخوره و در اون لحظه این غذا مثل مرغ بریان برایش مزه میده.نون و پنیر را هم مثل مرغ بریان با ولع میخوره واسه همینه میگن تا گرسنه نشدی غذا نخور مبادا تنوع طلبی کنی

تاثیر سیستم ارزشی خاص هر کس بر ادراکاتش

نمیتونی قسم بخوری درست ادراک کردی در جایی که سیستم ارزشی خاصی داری.از دریچه این سیستم ارزشی به قضایا نگاه کردن باعث قضاوت خاص در شما می شود.

تو حجاب واسه ات یه ارزشه.از دریچه نگاه تو آدمایی که حجاب را رعایت نکرده اند چگونه آدمایی هستند؟

تو در تاریکی دستت را به فیل بزن گوشش را بگیری میگی بادبزنه پاش را دست بزنی میگی ستونه و تنش را دست بزنی میگی سکویی برای نشستنه.اگر چراغ روشن شود و تو ببینی نه اینه نه آن و فقط فیله میتونی بفهمی در موارد مشابه هم ممکنه دچار اشتباه شوی.

بازگشایی عقده دل

3339ta — Tue, 25 Sep 2007 07:04:18 GMT

ماه رمضان است.خیلی کوچولو بودم که دعای سحر را زمزمه کردم با رادیو و در کام جانم شهد ناب معنویت سرازیر شد.ده ساله بودم به نصر خدا خوابی شیرین دیدم در عالم رویا حضرت علی )ع(را دیدم که به کلاس مان قدم گذاشت و از همه ما بچه های کلاس چهارم دبستان خواست برای به خاک سپاریش همراهش برویم ولی من ماندم و نرفتم و وقتی توانستم بر تردید و دو دلی و تنبلی خود فائق آیم که بچه ها باز گشته بودند و بر مزارش شتافتم و اشک ندامت ریختم تا آنکه با شچم گریان عالم خواب را به بیداری یوند زدم.از چهارده سالگی مصمم شدم علیرغم وسوسه های شیطان مبنی بر شت هم اندازی و تنبلی نمازم را به طور مرتب بخوانم و هرگز ترک نکنم و موفق شدم در روز تولد حضرتش در سالهای بعد)بیست و چهر سالگی (ازدواج کردم و در روز های نشانه شده مذهبی با خدا راز دل گشودم.اما امسال در مطلع روز تولد حضرت مهدی)عج(با خبر شده بودم توده ای به بزرگی گردو)فیبروکیستیک(در سینه ام جا خوش کرده که باید استخراج شود و مورد آزمایش قرار گیرد.

امسال ماه رمضان را تا به امروز روزه نبوده ام.خدا مرا ببخشاید

خواندن این مطلب را http://www.linkestan.com/news/ARTICLEview.asp?key=1853به شما توصیه می کنم

دعوای زرگری

3339ta — Sat, 08 Sep 2007 09:24:18 GMT

یه دوست از سختی هایش در زندگی مشترک میگه و اظهار نظرات دوستانش جالبه .

تعجب

3339ta — Sun, 22 Apr 2007 10:37:08 GMT

از خودم تعجب می کنم.چرا اینگونه ام؟چرا خوشحالم که سرش به سنگ خورده؟چرا از اینکه نافرمانی میکرد از دستش خشمگین بودم والان خوشحالم که نتیجه زشت کاری و نافرمانی اش را دیده؟چرا دلم خنک شده؟چرا اون غمگینه و من بی نهایت شاد؟ایا این از انسانیت به دوره؟چرا بدخواه اویم؟من از انسانیت بی بهره ام؟خدایا وقتی شنیدم که...یکه خوردم ولی الان بی نهایت خوشحالم گویی اگر دمی داشتم و گردویی تو بساطم بود با دمم گردم می شکستم.روی شست ژام بند نیستم حالا که می بینم در گرفتاری افتاده.فکر کنم روز قیامت هم راضی و خوشحال به نظر برسم وقتی بدکاران را ببینم به سزای زشت کاری های شان می رسند.ولی چرا این همسر هی منعم میکنه از ابراز شادی؟مگر نه اینکه میدید عصبانیت هامو؟چرا میگه از تو بعیده.به عنوان یه تحصیل کرده به عنوان یه مدعی دین و مذهب که از غم و گرفتاری دیگران شاد باشی؟

او بود که مرا دلداری نمی داد وقتی اونا را مشغول رفتار های زشت می دیدم.خداوند هر کس را که عزیز می کنند از حمایت خود بی نصیب می کند.من که همواره با خداوند رابطه ام را محکم میکردم از نظر آنان مطرود بودم ولی همه شون جمع شوند ببینم کی می توانند چنین مشکلش را حل کنند؟خدایا،تو مینداز که مخذول تو را یاور نیس.خدا را شکر به مخیله اش عبور نمی کنه از خدا کمک بخواد همانند فرعون که تنها در آخرین لحظات خدای موسی را صدا زد.فعلا کارش شده دادگاه رفتن و این و اون را واسطه قرار دادن.شوهرش شانس نداره به دست چنین زن دچار شده.از هر طرف برود راه ها را به رویش سد می کند.حالا شوهرش متمرد شده.

اون روزایی که دختری را فراری داد تا به پسر مورد علاقه اش برسد باید فکر روز گرفتاری خودش را هم می کرد.

چقدر مادر اون دختر عجز و لابه کرد و این خود شیرین فکر کرد داره دو دلداده را بهم می رساند.حتی حاضر شده به خاطر اون غریبه ها در روز تعیین شده دادگاه هم برود.حالا اون دختر را احضار کنه تا خودش و شوهرش بیایند به کمکش.من همواره از او و روش زندگیش متنفر بوده ام.چون من متنفرم نمیخوام حالا موفق شود.می ترسم درد من عقده روانی باشد و نه سوز گ...

شما دعا کنید من از این شادی کردن دست بکشم

3339ta — Sat, 14 Apr 2007 07:58:32 GMT

خانومی که خوابی دیده بود و حدس می زد در آن خواب برایش هشدار هایی بوده را ارجاع دادم به استاد

در صورتیکه مایل هستید این خواب و این تعبیر را بخوانید.برای من واقعا جالب بود.

خانم ایکس:بعد از بازگشت به خانه از عروسی ایی که در آن اختلاط بین دختران و پسران جوان حین رقص بود خوابیدم.در خواب دیدم بر پشت بام هایی شیب دار مردم بساط پهن کرده اند(همانند پارک سطح شهر که می نشینند و تفریح می کنند).با خود می اندیشیدم نمی ترسند فرزندان شان از بلندی سقوط کنند؟اینجا چه جای نشستن است.در حالیکه سخت مراقب بودم پایم نلغزد و سقوط نکنم محتاطانه قدم بر می داشتم و به دنبال راه نجات(پله کان)خروج بودم.وقتی خود را روی زمین دیدم احساس کردم نجات یافته ام ولی با دیدن برادرم به خاطرم آمد فرزند او در دستم امانت بوده و او را با خود عبور نداده ام و نیاورده ام و هم اکنون به همراهم نیست و من شرمنده برادرم هستم.

از خواب پریدم.و دیدم دارم می لرزم.

جناب استاد:در خواب پاینن آمدن سقوط است. و گم کردن فرزند از دست دادن اعمال صالحه.شما در چنین مجالسی که شرکت می کنید که نمی توانید مانع گناه شوید اعمال خود را از دست می دهید

3339ta — Mon, 22 Jan 2007 02:17:04 GMT

استرس

3339ta — Thu, 21 Dec 2006 01:00:08 GMT

جالبه این سوآل من جواب داده شد

3339ta — Fri, 01 Dec 2006 04:49:32 GMT

از اونجا که در بخش ما بیمارانی را بستری می کنند که

3339ta — Sun, 19 Nov 2006 07:29:47 GMT

و خداوند از صاحبان خرد تعهد گرفته که.........

به عنوان کسانی که امکان را دارند که در جهت حل مشکلات جامعه قدم بر دارند باید بر خود بلرزیم اگر گره ایی از مشکلات جامعه به دست ما حل نشود.

امکان خوب سرچ کردن در اینترنت را باید به کار گیریم تا دانش مقابله با رفتار های پرخاشگرانه قشر جوان را با خانواده اش ابتدا بیاموزیم و سپس اشاعه دهیم.

تلفن صد و بیست و سه بهزیستی خبر از رفتار های پرخاشگرانه نو جوانان پسر با مادران و پدران شان میدهد.

اینکه جوان و نوجوان نیاز هایی دارند که بر آورده نمی شود و ناکامی حاصل از آن منجر به رفتارهایی می شود که پدر و مادر زحمت کش می رنجند و مستاصل به تلفن صد و بیست و سه بهزیستی زنگ می زنند و طلب کمک می کنند معضلی است که چنانچه به دست من و شما بتواند حل شود و نشود باید بر خود بلرزیم و هراس داشته باشیم چنین هراسی ممکن است ما را به تحقیق سوق دهد.

دانش را از کجا به دست آوریم و چگونه آن را به کار بندیم.

فضایی به نام کلاس آموزش به خانواده ها با داشتن چنین فرزندانی در بخش بیماران روانی بیمارستان محل کارم به من محول شده است به فال نیک میگیرم و از دوستان مراجعه کننده به وبلاگ خود طلب یاری می نمایم

3339ta — Thu, 09 Nov 2006 14:02:44 GMT

تابستان داشت به اتمام می رسید.ماه شهریور به انتهای هفته اول خود می رسید که همسرم به نصیحت های مادرش گوش جان سپرد و قبول کرد مرا برای دیدن غریب آشنایی در ارومیه ببرد.این غریب آشنا جوان مصمم و غیوری بود از اهالی نقده که از هجده سالگی پدرش را از دست داده بود و تحت سر پرستی مادر مادر بزرگ و عموها موفق با احذ مدرک لیسانس خود در رشته مددکاری اجتماعی شده بود(علوم تربیتی با گرایش مدد کاری اجتماعی).این جوان رعنا که اولین فرزند خانواده بود دارای یک برادر کوچکتر از خود و دو خواهر دو قلو بود.زندگی سرشار از محبت و انسانیت والدینش با بیماری غم انگیز پدر در گرداب غم گرفتار آمده بود و با مرگ پدر نازنین افق زندگی شان تیره و تار شده بود ولیکن زنانی همچون مادر و مادر بزرگ او را دامان پر مهر خویش چنان پرورانده بودند که توانسته بود بر سختی ها غلبه کند و سر افراز در خدمات دولتی کاری شریف برای خود بدست آورد حال که او با همسر تحصیل کرده و صبور خود به تربیت فرزند نازنین شان مشغولند برای مادر و مادر بزرگ و خانواده نور امیدند و نقطه اتکا.

وقتی مادر محترم شان را دیدم که میگویند هنوز پس از سالها(دوازده سال)آنقدر بر مزار همسرم گریه میکنم که باید کیسه یخ بر روی چشمانم بگذارند تا ورمش فرو بنشیند متوجه می شوم چرا او اینقدر از مادر و مادر بزرگ و همسرش تعریف نیک میکرد.هرگز مطمئن نبودم همسرش بتواند بیش از خودش برایم عزیز شود.آنها زن و شوهری صمیمی انسان دوست با معرفت و با مرام اند و در چنین دنیایی که عصا از کور میدزدند خوش باوری را به من اهدا کرده اند.زبانم از تشکر کردن قاصر است.